Rejs po Nilu - świątynie Luksoru i Karnaku. Co zobaczyć? [Egipt dzień 2: Ramzes III, Deir el-Medina]
- Edytka
- Apr 15, 2023
- 13 min read
Updated: Dec 27, 2025
Świątynia Luksorska; Świątynia Ramzesa III; Osada robotników w Deir el-Medina; Świątynia Boga Ammon Ra w Karnaku; Instytut papirusu
Drugi dzień rejsu po Nilu to prawdziwa uczta dla miłośników starożytnego Egiptu. Po intensywnym pierwszym dniu (Dolina Królów, Hatshepsut, Kolosy Memnona) czekało na nas zwiedzanie najważniejszych świątyń Luksoru: monumentalnej świątyni Karnaku z legendarną salą hypostylową (140 kolumn!), grobowej świątyni Ramzesa III w Medinet Habu, fascynującej osady robotników w Deir el-Medina oraz wieczorne zwiedzanie oświetlonej świątyni Luksorskiej.
To był dzień pełen kontrastów – od życia codziennego starożytnych robotników, przez potęgę faraonów uwiecznioną w kamiennych reliefach, po magię nocnego Luksoru. Plus pierwsze wrażenia ze statku wycieczkowego "Renesans", który miał być naszym domem przez kolejne dni.
W tym przewodniku znajdziesz praktyczne informacje o świątyniach Luksoru: ile kosztują bilety, co warto zobaczyć, jak wygląda zwiedzanie nocne i czy warto kupować wycieczki fakultatywne oferowane przez organizatorów rejsu.
Zaokrętowanie na statek "Renesans" w Luksorze
Po dniu pełnym wrażeń zostaliśmy w końcu zaokrętowani na statek "Renesans". Zacumowany był naprzeciwko najstarszego i najbardziej luksusowego hotelu w Luksorze – "Winter Palace".
Pierwsze wrażenie było bardzo pozytywne, statek wyglądał na czysty, wygodny i bardzo zadbany.
Kajuty były wystarczającej wielkości, mając na względzie to, że spędzaliśmy tam tylko noce. Łazienka była dość duża. Niestety, w pokojach nie zapewniono napojów, ani nawet szklanek. Łóżko na dostawce miało połamane deseczki, a z prysznica wylewała się woda. O szklanki poprosiliśmy na recepcji, mokry ręcznik z podłogi był wymieniany codziennie, a połamane deseczki w sumie tak bardzo nie przeszkadzały. Za to codziennie mieliśmy inne postacie wykonane z ręcznika, które bardzo poprawiały nam humor.
Jedzenie w restauracji było smaczne, serwowano dużo potraw bezmięsnych. Do śniadania kawa i herbata były w cenie, na obiad napoje zamawiało się z baru (dodatkowo płatne).
Po krótkim odpoczynku zeszliśmy na przygotowaną specjalnie dla naszej grupy obiado-kolację. Zaraz po niej pojechaliśmy na wcześniej wykupioną wycieczkę fakultatywną o nazwie "Luksor nocą" (40 dolarów/os). W trakcie tej wycieczki mieliśmy wieczorne zwiedzanie świątyni luksorskiej, jako "atrakcję" zapewniono nam godzinny przejazd bryczką, a na koniec mieliśmy możliwość napicia się herbaty w lokalnej kawiarni.
Świątynia Luksorska nocą - oświetlone monumenty i Aleja Sfinksów
Nasz statek zaokrętowany był nieopodal Świątyni Luksorskiej. Jakie było moje zdziwienie, kiedy, zamiast pójść do niej pieszo, zaproszono nas do autokaru, żeby po 2 minutach jazdy wysadzić na miejscu. Może chodziło o to, że połączono nas z inną grupą, której statek stał dużo dalej. Na parkingu wręczono nam bilety wstępu i po krótkim przedstawieniu historii tego miejsca mieliśmy do dyspozycji pół godziny na zwiedzanie na własną rękę. Trzeba przyznać, że nocne zwiedzanie rewelacyjnie podświetlonych monumentów zrobiło na mnie ogromne wrażenie.
Należy podkreślić, że kiedyś na miejscu obecnego Luksoru stały Teby - stolica Nowego Państwa rozciągającego się od Nubii do Palestyny. W okresie świetności zamieszkiwało je podobno milion osób.
Chociaż domy z cegły mułowej i pałace Teb zniknęły, przetrwały kamienne świątynie. Najpiękniejszą z nich jest Świątynia w Luksorze. Znajduje się ona blisko Nilu i jest położona równolegle do brzegu rzeki.
Znana także jako Świątynia Narodzin Amona, została zbudowana przez Amenhotepa III, ale ukończona przez Tutanchamona i Horemheba, a następnie rozbudowana przez Ramzesa II.
Świątynia na zewnątrz udekorowana jest kolumnami, otwartymi placami, pięknymi wejściami, salami, studniami, korytarzami oraz magazynami.
Pierwszy pylon, przez który wchodzi się do świątyni, jest dziełem Ramzesa II. Przed wejściem stało sześć kolosalnych posągów króla. Dwa, po obu stronach wejścia, były dobrze zachowane, pozostałe zostały zrekonstruowane w ostatnich latach.
Przed wejściem do świątyni stały kiedyś dwa 25-metrowe obeliski z różowego granitu. Dziś pozostał tylko jeden, drugi został wywieziony w 1833 r. do Paryża i ustawiony w 1836 roku, na Placu Zgody.
W oczy rzucają się dwie kolumnady długie na 53 metry, prowadzące do mniejszego dziedzińca Amenophisa. Każda z kolumn ma 12,8 metra wysokości.
Do lat 80. XIX wieku pylon w świątyni w Luksorze był do połowy zasypany piaskiem. Po oczyszczeniu odsłonił dwie wieże mierzące 24 metry wysokości i 65 metrów szerokości.
Na fasadzie zachodniej (prawej) wieży król przedstawiony jest ze swoimi doradcami i generałami. Na wieży wschodniej (lewej) pokazana jest bitwa, podczas której Ramzes powozi swoim rydwanem po martwych i umierających wrogach.
Świątynia jest prawie nieprzerwanie używana jako miejsce kultu aż do dnia dzisiejszego. W czasach chrześcijańskich sala hipostylowa świątyni została przekształcona w kościół chrześcijański, a pozostałości innego kościoła koptyjskiego można zobaczyć na zachodniej części. Następnie przez setki lat świątynia była zakopana pod ulicami i domami Luksoru. W końcu zbudowano nad nią meczet sufickiego szajcha Yusufa Abu al-Hajjaj.
Meczet ten został starannie zachowany, gdy świątynia została odkryta i stanowi integralną część miejsca dzisiaj.
Świątynie Amona w Luksorze i Karnaku połączone były ze sobą Aleją Sfinksów o długości ok. 3 km. Droga ta była używana raz w roku podczas festiwalu Opet, kiedy Egipcjanie paradowali wzdłuż niej niosąc posągi Amona i Mut w symbolicznym odtworzeniu ich małżeństwa.
Świątynia Luksorska jest czynna codziennie od 6:00 do 22:00. Rano znajduje się tam najmniej turystów, a wieczorem warto zobaczyć pokazy świetlne. Bilet normalny kosztuje 10 dolarów, a studencki i dziecięcy 5 dolarów. Dzieci do 5. roku życia mogą wejść za darmo.
Właściwie wycieczkę tą wybrałam tylko ze względu na zwiedzanie świątyni. Nie chciałam jeździć po mieście dorożką, herbatę mogłam wypić na statku. Teraz wiem, że skoro statek był zaokrętowany zaraz obok świątyni, taniej i przyjemniej byłoby samemu kupić bilet i zwiedzać na własną rękę. Przewodnik nawet nas nie oprowadzał po obiekcie, tylko po przeprowadzeniu przez bramę wejściową, krótko opowiedział o historii tego miejsca. Najbardziej nieprzyjemnym etapem tej wycieczki był przejazd dorożkami przez miasto. Wychudzone i zaniedbane konie ślizgały się po brukowanych uliczkach.
Często były one brudne i poranione. W żadnym wypadku taka godzinna jazda nie mogła być nazwana przyjemną. Wiele osób protestowało przed takim traktowaniem zwierząt. Próbowano nam wytłumaczyć, że tak zarabiają na jedzenie. Po godzinie tej makabrycznej jazdy, zostałam zmuszona do zapłacenia bakszyszu, bo przecież na moje żądanie koń nie był poganiany batem. Miałam tylko 1 dolara co się bardzo nie spodobało mojemu przewoźnikowi i żądał więcej. Gdybym mogła, to nigdy nie wybrałabym tej wycieczki w takim wydaniu. Po wszystkim zostaliśmy podwiezieni do lokalnej herbaciarni w której mieliśmy możliwość skosztowania herbaty czarnej z miętą, herbaty żółtej ( z kozieradki) oraz kawy z kardamonem. Można było skorzystać z fajki wodnej.
Na statek wróciliśmy około 9 wieczorem.
Z naszym przewodnikiem Abdulem byliśmy umówieni, że codziennie po kolacji będzie na tablicy na przeciwko recepcji wywieszony plan na kolejny dzień.
Na ten dzień przewidziane były dwie wycieczki fakultatywne: lot balonem ( koszt 120 dolarów) i "dwa w jednym" (50 dolarów).
Mimo, że bardzo zachęcano wszystkich do lotu balonem nad Luksorem, to niewiele osób skorzystało z tej opcji. Wyjazd zaplanowany był na 4.30 rano, żeby móc z balonu oglądać wschód słońca. My ledwo dobudziliśmy się na 7.15. Z opisu osób, które brały udział w tej wycieczce, to oprócz wczesnej godziny dokuczliwe było przeraźliwe zimno.
Po smacznym śniadaniu wyruszyliśmy na fakultatywną wycieczkę o nazwie "dwa w jednym" podczas której mieliśmy zobaczyć Świątynie Ramzesa III i dolinę robotników.
Oba te miejsca znajdowały się po drugiej stronie Nilu i żeby tam dotrzeć, trzeba było przepłynąć rzekę, jedną z licznych łodzi, które były dostępne po obu jej brzegach. Przeprawa trwała kilka minut.
Po drugiej stronie Nilu czekał już na nas autokar i stamtąd udaliśmy się do Świątyni w Medinet Habu, która została wybudowana na polecenie Ramzesa III.
Medinet Habu - świątynia Ramzesa III w Tebach Zachodnich [najlepiej zachowana!]
Ramzes III chciał po sobie zostawić równie potężną budowlę pałacowo-świątynną jak jego poprzednik Ramzes II. Skutkiem tego pragnienia jest Świątynia w Medinet Habu, która była ostatnią z wielkich budowli grobowych, jakie powstały w Tebach Zachodnich. Jest to obecnie najlepiej zachowany zabytek na zachodnim brzegu.
Jedyna świątynia na terenie Egiptu, której fasada wzorowana jest na cytadelach, które Ramzes III widział podczas kampanii wojskowych w Syrii.
Na świątynie grobową zbudowaną dla Ramzesa III składają się dwa okazałe dziedzińce poprzedzone pylonami. Pierwszy pylon prowadzi na otwarty dziedziniec, wyłożony kolosalnymi posągami Ramzesa III jako Ozyrysa z jednej strony i rzeźbionymi kolumnami z drugiej.
Ściany zewnętrzne są bogato zdobione i ukazują faraona Ramzesa III jako wielkiego władcę, zwycięzcę wielu wojen, pogromcę wrogów.
Za drugim pylonem zobaczymy świetnie zachowane kolorowe reliefy, którymi ozdobiono prawie każdą ścianę, sufit i rzędy kolumn znajdujących się na wielkim dziedzińcu.
Tematyką przewodnią są głównie opowieści wojenne, czyli dokumentacja wojen toczonych przez Ramzesa III. Są tu między innymi ilustracje wielkiej bitwy z Libijczykami, podczas której faraon przegonił wroga, a schwytanych więźniów skuł i zaprowadził przed oblicze Amona.
W dalszej części świątyni była niewielka sala hypostylowa. Dach w tej sali był pierwotnie podtrzymywany przez 24 kolumny, przy czym osiem tworzących nawę było grubszych. Dziś pozostały tylko podstawy. Sufit był podniesiony nad środkową nawą, podobnie jak w świątyni w Karnaku i Ramzesa.
Po bokach znajdowały się mniejsze kaplice - do dziś pozostały po nich wnęki, niektóre z posągami.
Na końcu świątyni znajdowało się sanktuarium Amona, które umieszczono najwyżej w całym kompleksie.
W każdej świątyni wykute są w skale imiona faraonów, którzy je stworzyli. Jednak częstą praktyką było zamazywanie imion tych faraonów, przez następców, którzy wpisywali własne imiona. Ramzes III był na tyle przebiegły, że swoje imię kazał wykuć tak głęboko, aby jego ewentualny następca nie miał możliwości ich usunięcia.
Zasiadający na tronie Egiptu ponad 30 lat Ramzes III miał wielu wrogów. Nieustannie musiał odpierać ataki najeźdźców z Bliskiego Wschodu, ale to tarcia wewnętrzne były jego największą bolączką . Jedna z żon Ramzesa - Teje chciała, by na tronie zasiadł jej syn. Postanowiła więc zgładzić małżonka. Wydarzenie przeszło do historii jako "spisek haremowy". Zamach niestety się powiódł, ale spiskowców aresztowano i stracono. W papirusie nie opisano jak faraon zginął, jednak kilka lat temu, grupa naukowców poddała ciało władcy badaniu tomografem komputerowym i stwierdzono, że Ramzesowi III podcięto gardło. Jego syn Pentauret, który miał zająć miejsce na tronie, został najprawdopodobniej powieszony i na znak niesławy zamiast w lniane bandaże, jego ciało owinięto w skórę owczą.
Cena biletu: jednorazowe wejście dla osoby dorosłej - 100 LE (około 14 pln)
Deir el-Medina - wioska starożytnych robotników i ich grobowce [ukryty skarb Luksoru]
W niedalekiej odległości od Doliny Królów w Luksorze jest dużo skromniejszy, ale równie ważny obszar. Ruiny wioski Deir el-Medina to miejsce, w którym robotnicy i ich rodziny żyli 3000 lat temu. Mieszkańcy byli wykwalifikowanymi robotnikami, którzy pracowali jako kamieniarze, rzeźbiarze, malarze i administratorzy dla pobliskich grobowców królewskich i świątyń.
Wiemy, że robotnicy pracowali zazwyczaj osiem godzin dziennie, spali w szałasach w pobliżu grobowców. Pracowali przez 10 dni, a następnie wracali do swych rodzin w wiosce. W czasie wolnym robotnicy pracowali nad własnymi grobowcami.
Malowidła w grobowcach mają piękne intensywne kolory. Do zwiedzania udostępniono trzy grobowce z doskonale zachowanymi zdobieniami. W grobowcach jest kilka wykutych w skale pomieszczeń. Można obejrzeć sceny z codziennego życia zmarłego i jego rodziny oraz obrzędy pogrzebowe: balsamowanie zwłok i ceremonię otwarcia ust. Groby te wykonywano przy użyciu materiałów zastępczych lub skromnych środków „zorganizowanych” w miejscu pracy.
Dolina robotników jest miejscem mniej znanym, w którym nie ma wielu turystów. Jeżeli ktoś zastanawia się czy warto je zobaczyć, to bez wahania polecam. Wewnątrz trzech dostępnych do zwiedzania grobowców, można obejrzeć przepiękne, pełne kolorów malowidła naścienne. Panowie pilnujący za niewielki bakszysz wpuszczają do niedostępnych komór i opowiadają bardzo łamaną angielszczyzną co przedstawiają rysunki na ścianach.
Cena biletu: jednorazowe wejście dla osoby dorosłej 100 LE (około 14 pln)
Na statek powróciliśmy w taki sam sposób, czyli autobusem nad brzeg Nilu i motorówką przez rzekę. Zostało nam tylko pół godziny na odpoczynek, ponieważ czekała na nas kolejna wycieczka tym razem już dla całej grupy do Świątyni Boga Ammon Ra w Karnaku.
Karnak - największa świątynia starożytnego Egiptu. Sala hypostylowa i 140 kolumn [must-see!]
Nazwa zespołu pochodzi od pobliskiej wioski Al-Karnak, dziś części Luksoru.
Tu powstała jedna z największych świątyń na świecie - Karnak, poświęcona bogu Amonowi, który był przedstawiany jako człowiek w czapce z dwoma piórami. Czczono go wraz z jego małżonką, boginią Mut i ich synem, bogiem księżyca, Chonsu.
Kompleks w Karnaku składał się z bram, dziedzińców, sal, niezliczonych kolumn, rzeźb, obelisków. Niewielką świątynię po raz pierwszy powiększył Totmes, a każdy kolejny faraon starał się prześcignąć dokonania poprzedników i zaświadczyć swą wierność Amonowi. Tak więc budowa i rozbudowa obiektu trwała około 1300 lat. Dziesięć wielkich bram świątynnych, zwanych pylonami, prowadziło do kolejnych kręgów, gdzie w centrum kryła się największa świętość.
Po przejściu pierwszego pylonu szło się dwiema drogami obramowanymi sfinksami o głowach barana do zachowanej do dzisiaj głównej świątyni, której mury mają 12 m grubości. Za nią znajduje się wielki dziedziniec, na który otwierają się mniejsze świątynie.
Drugi pylon prowadzi do ogromnej sali kolumnowej (hipostylowej), której powierzchnia odpowiada 1/3 wielkości Bazyliki św. Piotra w Rzymie. Salę tę, obecnie znajdującą się pod gołym niebem, niegdyś przykrywał dach wznoszący się 24 m nad posadzką i wsparty na 140 kolumnach ustawionych w 16 rzędach. Kapitele kolumn miały kształt kwiatów i pączków papirusu. Las kolumn symbolizował drzewa palmowe, rosnące, według mitologii egipskiej, na Wyspie Stworzenia - początku świata.
Trzecia brama prowadzi na dziedziniec centralny, za którym trzy następne pylony znaczą wejście do sanktuarium, gdzie w świętej barce stał złoty posąg bóstwa. Po stronie południowej, za czterema kolejnymi bramami stoi, jeszcze nie w pełni odsłonięta, świątynia bogini Mut, prawie tak duża jak świątynia jej małżonka. W kompleksie mieszczą się również świątynie Chonsu i innych bogów.
Po objęciu tronu Egiptu przez Echnatona kult Amona został na pewien czas zawieszony. Nowy władca preferował Atona i kazał niszczyć reliefy oraz relikwiarze z wizerunkiem Amona. Jednak już jego następca, Tutanchamon, polecił odbudować świątynię.
Przed świętym jeziorem znajduje się kamienny wizerunek skarabeusza. Według tradycji należy obejść go kilkakrotnie, aby odnaleźć miłość, mieć dużo pieniędzy i szczęście. Większość turystów zatrzymuje się w tym miejscu, po czym, mimo lekkiego zawrotu głowy, biega naokoło posągu.
Świątynia Boga Ammon Ra w Karnaku jest obowiązkowym punktem na liście historycznych budowli egipskich. Jest też niepodważalnym dowodem na architektoniczny kunszt starożytnych Egipcjan.
Cena biletu: jednorazowe wejście dla osoby dorosłej 220 LE (około 30 pln).
Fabryka papirusu w Luksorze - jak rozpoznać oryginalny papirus od podróbki z bananowca?
Każda zorganizowana egipska wycieczka musi odwiedzić fabrykę papirusa.
Papirusy są jedną z rzeczy, która zaraz po piramidach najbardziej kojarzy nam się z Egiptem. Piękne, kolorowe obrazki znajdziemy prawie na każdym większym i mniejszym targu w Egipcie. Niestety nie wszystko co sprzedawca nazywa papirusem jest nim w rzeczywistości. Większość tego co spotkamy na targach to tak naprawdę bananowce. Miejscem gdzie można znaleźć prawdziwy papirus są Instytuty Papirusu. Można się tam dowiedzieć jak powstaje papirus, a do każdego zakupu dołączone jest pisemne potwierdzenie oryginalności towaru. Przepięknie pomalowane obrazki zdobią wszystkie ściany instytutu. Ceny zależą od ich wielkości. Te oryginalne są przynajmniej dziesięciokrotnie droższe niż te wykonane z bananowca. Właściwie te z targu prezentują się tak samo okazale i niewprawne oko nie zauważy różnicy.
Po opuszczeniu fabryki papirusa wróciliśmy autokarem na statek, który w końcu miał wypłynąć z portu w Luksorze w kierunku Edfu. Po drodze czekała nas nie lada gradka, ponieważ mieliśmy pokonać wielką śluzę na Nilu.
Jak rozpoznać prawdziwy papirus od podróbki? Prawdziwy papirus:
Zrobiony z rośliny Cyperus papyrus (rośnie nad Nilem)
Wytrzymały, można zginać bez pękania
Lekko chropowata faktura
Drogi (50-200 USD w Instytucie Papirusu)
Podróbka (bananowiec):
Zrobiona z włókien bananowca
Pęka przy zginaniu, kruszeje
Gładka jak papier
Tania (5-20 USD na targu)
Praktyczne informacje - świątynie Luksoru i rejs po Nilu
Wycieczki fakultatywne - czy warto kupować?
Podczas rejsu po Nilu organizatorzy oferują wycieczki fakultatywne (płatne dodatkowo). Nasze doświadczenia:
"Luksor nocą" (40 USD/osoba):
✅ Warto: nocne zwiedzanie świątyni Luksorskiej (pięknie podświetlone!)
❌ NIE warto: godzinna jazda dorożką (konie wychudzone, źle traktowane - makabryczne doświadczenie!)
❌ NIE warto: herbata w lokalnej kawiarni (można wypić na statku)
Nasza opinia: Kup bilet do świątyni sam (10 USD) i zwiedzaj na własną rękę. Statek był zacumowany 5 minut pieszo od świątyni!
"Dwa w jednym" (50 USD/osoba):
✅ Warto: Medinet Habu (Ramzes III) + Deir el-Medina (osada robotników)
✅ Transport załatwiony (motorówka przez Nil + autokar)
Nasza opinia: Ta wycieczka WARTO! Samodzielny dojazd byłby skomplikowany.
Lot balonem nad Luksorem (120 USD/osoba):
My NIE skorzystaliśmy (wyjazd 4:30 rano!)
Opinie uczestników: spektakularne widoki, ale przeraźliwie zimno o wschodzie słońca
Nasza opinia: Jeśli masz budżet i lubisz wczesne wstawanie - podobno warto!
Ile kosztują bilety do świątyń w Luksorze?
Świątynia Luksorska:
Dorośli: 160 EGP (około 22 zł / 5 USD)
Studenci/dzieci: 80 EGP
Dzieci do 5 lat: BEZPŁATNE
Godziny: 6:00-22:00 (nocne zwiedzanie!)
Świątynia Karnaku:
Dorośli: 220 EGP (około 30 zł / 6,5 USD)
Studenci/dzieci: 110 EGP
Godziny: 6:00-17:30 (zimą do 17:00)
UWAGA: Rano najmniej turystów!
Medinet Habu (świątynia Ramzesa III):
Dorośli: 100 EGP (około 14 zł / 3 USD)
Studenci/dzieci: 50 EGP
Godziny: 6:00-17:00
Deir el-Medina (osada robotników):
Dorośli: 100 EGP (około 14 zł / 3 USD)
Studenci/dzieci: 50 EGP
Godziny: 6:00-17:00
Wstęp do 3 grobowców w cenie
💡 WSKAZÓWKA: Bilety kupujesz przy wejściu do każdej świątyni. Przygotuj gotówkę w funtach egipskich (EGP) - nie wszędzie przyjmują karty!
Jak przeprawić się przez Nil? Motorówki w Luksorze
Większość atrakcji Zachodnich Teb (Medinet Habu, Deir el-Medina, Dolina Królów) znajduje się po zachodniej stronie Nilu, a statki cumują po wschodniej.
Przeprawa motorówką:
Koszt: 5-10 EGP/osoba (około 2-4 zł!)
Czas: 5-10 minut
Częstotliwość: dziesiątki łodzi czekają na obu brzegach
Barwne, kolorowe motorówki - same w sobie atrakcja! 🚤
Alternatywa: Most samochodowy (jeśli masz własny transport)
Najczęściej zadawane pytania - świątynie Luksoru
Która świątynia w Luksorze jest najważniejsza? Karnak - to największa świątynia starożytnego Egiptu i absolutne must-see! Sala hypostylowa ze 140 kolumnami to jedno z cudów starożytnego świata. Potem: świątynia Luksorska (nocą pięknie podświetlona) i Medinet Habu (Ramzes III).
Ile czasu potrzeba na zwiedzanie Karnaku? Minimum 2 godziny, komfortowo 3-4 godziny. Kompleks jest OGROMNY - można łatwo spędzić cały dzień. My spędziliśmy 2,5h i czuliśmy, że to za mało.
Czy można robić zdjęcia w świątyniach? TAK, ale bez błysku (niszczy starożytne polichromie). W niektórych miejscach (np. grobowce w Deir el-Medina) strażnicy mogą żądać dodatkowej opłaty za zdjęcia z telefonem (nielegalnie, ale się dzieje). Zazwyczaj 5-10 EGP załatwia sprawę.
Co to jest sala hypostylowa? Sala hypostylowa to sala z wieloma kolumnami podtrzymującymi dach. Najsłynniejsza jest w Karnaku - 140 kolumn o wysokości 24 m (jak 8-piętrowy budynek!). Kapitele kolumn mają kształt kwiatów papirusu. To las kolumn symbolizujący Wyspę Stworzenia z mitologii egipskiej.
Czy Deir el-Medina jest warte odwiedzenia? TAK, absolutnie! To jedno z najmniej znanych, ale najciekawszych miejsc w Luksorze. Grobowce robotników mają intensywne kolory po 3000 lat - lepiej zachowane niż w Dolinie Królów! Plus mało turystów, spokojnie, strażnicy chętnie opowiadają historie. Nasza ulubiona atrakcja!
Jak działa skarabeusz szczęścia w Karnaku? Przed Świętym Jeziorem w Karnaku stoi kamienny skarabeusz Chepri (bóg porannego słońca). Według tradycji trzeba okrążyć go 7 razy (niektórzy mówią 3 razy) i wypowiedzieć 3 życzenia - wtedy się spełnią. Ostrzeżenie: zawrót głowy gwarantowany! 😵💫
Czy jazda dorożką w Luksorze jest bezpieczna? NIE polecamy! Konie są wychudzone, zaniedbane, poranione - to makabryczne doświadczenie. Ślizgają się po brukowanych uliczkach. Władze egipskie obiecują zakaz dorożek, ale na razie działają. Jeśli możesz - unikaj. My tego żałujemy.
Czy na statku jest internet WiFi? Zazwyczaj TAK, ale bardzo wolny i niestabilny. Lepiej kup lokalną kartę SIM w Egipcie (Orange, Vodafone - około 10-20 USD za 10-20 GB).
Czy można pić wodę z kranu na statku? ABSOLUTNIE NIE! Pij TYLKO wodę butelkowaną (nawet do mycia zębów!). Na statku codziennie dostajesz butelki wody do kajuty (gratis). W restauracji też podają wodę butelkowaną.
![Rejs po Nilu - Abu Simbel i Asuan. Co zobaczyć? [Egipt dzień 3-4: Edfu, Kom Ombo, świątynia Izydy]](https://static.wixstatic.com/media/1bfa7a_bb4ebc8d1f904f7cb82fb974bf070077~mv2.jpg/v1/fill/w_980,h_649,al_c,q_85,usm_0.66_1.00_0.01,enc_avif,quality_auto/1bfa7a_bb4ebc8d1f904f7cb82fb974bf070077~mv2.jpg)
![Rejs po Nilu - Dolina Królów i Luksor. Co zobaczyć? [Egipt dzień 1 - grobowce, Hatshepsut, Kolosy Memnona]](https://static.wixstatic.com/media/1bfa7a_b16280f2a4954240ae2665e66ab06227~mv2.jpg/v1/fill/w_980,h_552,al_c,q_85,usm_0.66_1.00_0.01,enc_avif,quality_auto/1bfa7a_b16280f2a4954240ae2665e66ab06227~mv2.jpg)
Comments