top of page

Pireneje Najpiekniejsze Trasy - Andora - Dolina Incles

Dolina Incles – początek górskiej wędrówki

Vall d’Incles znajduje się w północno-wschodniej części Andory, w parafii Canillo, tuż obok Soldeu. To właśnie tutaj rozpoczyna się jedna z dwóch górskich tras, które przeszliśmy podczas naszego pobytu w Andorze. Dolina od samego wejścia prowadzi w głąb Pirenejów, oferując naturalne, spokojne otoczenie i bardzo płynne przejście od łatwego spaceru do prawdziwie górskiego krajobrazu.

Wybraliśmy Dolinę Incles jako jedną z głównych wędrówek, bo pozwala bez pośpiechu wejść w rytm gór — krok po kroku, bez nagłych zmian i technicznych trudności. To idealny punkt startowy, by stopniowo zostawić za sobą zabudowania i wejść w świat szlaków, rzeki i otwierającej się przestrzeni doliny. Pierwszy odcinek trasy zaczyna się bardzo niepozornie, prowadząc łagodnie wzdłuż rzeki, co czyni go naturalnym wstępem do dalszej części wędrówki.

ree

Camí de l’Obac – pierwszy odcinek doliny Incles

Pierwszy etap wędrówki zaczyna się tuż za budynkami „Deu Sol”, gdzie wejście do doliny jest łatwo dostępne dzięki bliskości licznych hoteli i apartamentów. Do początku doliny można też dotrzeć autobusem publicznym linii L4 (trasa Andorra la Vella – Soldeu – Pas de la Casa), wysiadając na przystanku Vall d'Incles.

ree
Apartamenty znajdujące się na początku trasy do  Vall d'Incles
Apartamenty znajdujące się na początku trasy do Vall d'Incles

Ścieżka prowadzi prawą stroną rzeki Incles i biegnie przez zacieniony las sosny czarnej, mijając stare kamienne zabudowania pasterskie i niewielkie polany. Cała trasa ma około 2,6 kilometra długości i niewielkie przewyższenie, sięgające zaledwie 68 metrów. Przy spokojnym tempie pokonuje się ją w ciągu mniej więcej godziny. Jest to fragment doliny idealny na rozgrzanie nóg przed dalszą częścią wyprawy, a także na rodzinny spacer lub lekki poranny trekking.

Krajobraz stopniowo otwiera się w miarę posuwania się w głąb doliny. Po wyjściu z cienia lasu dociera się do szerokiej części Incles, gdzie latem funkcjonuje elektryczny busik przewożący turystów. To miejsce, w którym kończy się łagodna, spacerowa aura pierwszego odcinka i zaczynają się bardziej alpejskie krajobrazy.

Vall d'Incles
Vall d'Incles

Trasa asfaltowa + busik — wygodna alternatywa

Po lewej stronie doliny Vall d'Incles znajduje się asfaltowa droga dolinowa, biegnąca wzdłuż rzeki i stanowiąca alternatywę dla leśnych szlaków górskich.

W sezonie, kiedy ruch samochodowy bywa ograniczony — aby chronić przyrodę i komfort turystów — dostęp do doliny dla prywatnych aut jest często zamknięty. Wtedy funkcjonuje transport zbiorowy: mały busik (czasami nazywany „tren eléctric”), który przewozi turystów w głąb doliny. Taki układ tworzy przyjazną opcję dla osób, które nie mają własnego samochodu, podróżują z dziećmi, dużym bagażem lub preferują łagodniejszy spacer zamiast górskiej wędrówki.

Spacer asfaltową drogą wzdłuż doliny rozpocząć można blisko wejścia do Vall d’Incles — ta sama strefa, co początek szlaku leśnego, ale po drugiej stronie rzeki. Droga biegnie łagodnie, bez większych przewyższeń, i prowadzi wzdłuż rzeki Incles. W przeciwieństwie do leśnej ścieżki, ten wariant daje możliwość poruszania się z wózkiem, rowerem — albo po prostu wygodnego spaceru z plecakiem lub rodziną.

My wybraliśmy spacer asfaltową drogą
My wybraliśmy spacer asfaltową drogą

W sezonie letnim busik kursuje regularnie, zapewniając transport od wejścia do doliny aż do głębszych partii Vall d’Incles. Dla wielu turystów to wygodna opcja, by rozpocząć albo zakończyć spacer w dolinie bez potrzeby wracania piechotą tą samą drogą. Busik ułatwia też dostęp dla rodzin, seniorów lub osób z dużym bagażem — zamiast długiego marszu można skorzystać z komfortowego transportu.

Dolina Incles - miejsce do którego można dojechać busikiem
Dolina Incles - miejsce do którego można dojechać busikiem

Camí de Juclar – w stronę najwyższych partii doliny

Drugi etap wędrówki rozpoczyna się od przejścia przez most na drugi brzeg rzeki. Ścieżka natychmiast zaczyna delikatnie nabierać wysokości, a otoczenie staje się bardziej surowe.

ree

Po kilku minutach drogi w górę pojawiają się kamienne murki, a w sezonie letnim także rozległe płaty kwitnących różaneczników. Niedługo później osiąga się charakterystyczne rozwidlenie Travenc, które wyznacza początek główniej trasy prowadzącej do jeziora Juclar.

Rozwidlenie Travenc - obie trasy doprowadzą do jeziora Juclar
Rozwidlenie Travenc - obie trasy doprowadzą do jeziora Juclar
ree

Od Travenc teren zaczyna wyraźnie się wznosić. Szlak staje się bardziej kamienisty, choć nadal pozostaje wygodny i dobrze oznaczony. Wśród kosodrzewiny i granitowych bloków łatwo dostrzec świstaki, a w powietrzu często szybują sępy. Podejście z Travenc do jeziora liczy około dwóch kilometrów i wiąże się z pokonaniem mniej więcej 400 metrów przewyższenia. Czas potrzebny na ten fragment zwykle mieści się pomiędzy godziną a nieco ponad półtorej, w zależności od tempa i liczby przerw.

ree
Po drodze mijamy liczne mostki i wodospady
Po drodze mijamy liczne mostki i wodospady
ree
ree
Po drodze można zatrzymać się przy punkcie widokowym
Po drodze można zatrzymać się przy punkcie widokowym
Punkt widokowy przy trasie do jeziora Juclar
Punkt widokowy przy trasie do jeziora Juclar

Po dotarciu do naturalnego amfiteatru otoczonego szczytami Siscaró i Escobes odsłania się jezioro Juclar — największy zbiornik wodny w Andorze, o głębokim, intensywnie niebieskim kolorze. To jeden z najpiękniejszych punktów widokowych w całej dolinie. Przy spokojnym tempie całej wyprawy, od wejścia do doliny aż nad brzeg jeziora, droga zajmuje łącznie około trzech godzin marszu.

Jezioro Juclar
Jezioro Juclar
Jezioro Juclar
Jezioro Juclar
ree

Schronisko Juclar – górskie schronienie nad brzegiem jeziora

Tuż obok jeziora Juclar znajduje się schronisko o tej samej nazwie, które po modernizacji w 2009 roku stało się jednym z najlepiej wyposażonych obiektów w andorskich górach. Oferuje noclegi dla 45 osób, ciepłą wodę, oświetlenie oraz możliwość zjedzenia posiłku w sezonie letnim. To znakomite miejsce na dłuższą przerwę, odpoczynek przy kawie lub nawet nocleg przed dalszymi wyprawami w wyższe partie Pirenejów.

ree
Schronisko Juclar
Schronisko Juclar
Przy schronisku można zjeść i wypocząć.
Przy schronisku można zjeść i wypocząć.
Menu w schronisku
Menu w schronisku
Widok roztaczający się ze schroniska
Widok roztaczający się ze schroniska

Czas przejścia i przewyższenia całej trasy

Cała wędrówka z wejścia do doliny Incles, aż po jezioro Juclar obejmuje około siedem kilometrów marszu (w jedną stronę). Na całej trasie pokonuje się w sumie około 530 metrów przewyższenia. Przy spokojnym, turystycznym tempie, z przerwami na odpoczynek, zdjęcia, podziwianie widoków i dłuższym momentem relaksu przy jeziorze, całość zajmuje zwykle od trzech do czterech godzin. Taki czas pozwala przejść trasę wygodnie, bez pośpiechu i z pełną przyjemnością odkrywania kolejnych zakątków doliny.

Droga powrotna
Droga powrotna
Droga powrotna
Droga powrotna

Wyprawa przez dolinę Incles aż do jeziora Juclar jest jednym z tych górskich doświadczeń, które pozostają w pamięci na długo. Trasa rozpoczyna się delikatnie, wśród zieleni i szumu rzeki, aby stopniowo przenieść w surowy świat granitowych ścian i chłodnego, krystalicznego jeziora. To właśnie ta płynna zmiana scenerii sprawia, że wędrówka jest tak satysfakcjonująca. Droga prowadzi przez różnorodne krajobrazy i pozwala w naturalny sposób zanurzyć się w rytmie gór, poczuć ich spokój oraz energię. Jednocześnie nie wymaga szczególnego przygotowania technicznego, co czyni ją dostępną dla większości osób lubiących aktywność w przyrodzie. Zakończenie trasy przy jeziorze Juclar, z możliwością odpoczynku lub noclegu w położonym tuż obok schronisku, stanowi piękną klamrę całej wędrówki i zamienia ją w pełną, harmonijną podróż przez najpiękniejszą część Pirenejów.

Mapa tras
Mapa tras

Z doliny Vall d'Incles wychodzi kilka innych tras między innymi do jeziora i schroniska Cabana Sorda, Port d'Incles czy Roc de l'Home Dret. Różnorodność szlaków sprawia, że każdy znajdzie tu coś dla siebie — zarówno miłośnicy lekkich spacerów, jak i bardziej wymagających górskich podejść — dlatego w tym rejonie naprawdę nie sposób się nudzić podczas wakacyjnego pobytu.


Comments


bottom of page